Posted in Uncategorized

# ร่วมด้วยช่วยกัน… เท่าที่จะทำได้บ้าง…


… หลังจากฝนตกหนักติดต่อกันมาหลายวัน…และยังคงตกต่อเนื่องยาวนานต่อไป… ใคร ๆ ก็ทราบกันดีอยู่แล้วว่าช่วงนี้พี่-น้องชาวใต้ที่ประสบภัยน้ำท่วมเดือดร้อน และลำบากแสนสาหัสกันขนาดไหน   ในฐานะที่เราเป็นคนหนึ่ง ที่มาอาศัยผืนดินเมืองกระบี่ทำมาหากิน และเราก็ยังโชคดี สบายดี ไม่ได้เดือดร้อนอะไรจากภัยธรรมชาิติครั้งนี้ (นอกจากต้องปิดร้านหลายวัน ทำมาหากินไมไ่ด้ในช่วงระยะเวลาหนึ่งเท่านั้นเอง… อิอิ) บ้านเรายังมีสภาพปรกติ ข้าวของเครื่องใช้ รถราก็ยังคงสภาพดีเช่นเดิม…. ผิดจากผู้ประสบภัยอีกจำนวนมากมายนัก
… เหลือเชื่อ และไม่มีใครคาดคิด หรือเตรียมตัว เตรียมใจกันไว้ล่วงหน้า ว่าธรรมชาติจะกลับมาเล่นงานพวกเราขนาดนี้…
เรา….. ถือว่าเป็นพลเมืองของจังหวัดกระบี่ โดยสมบูรณ์ (ถึงแม้จะไมไ่ด้เกิดและเติบโตจากที่นี่ก็ตาม) จะนิ่งนอนใจ หรือทำเหมือนไม่รับรู้อะไร หรือไม่เห็นใจพี่-น้องผู้เดือดร้อนเลย เห็นทีจะไม่ได้แน่นอน…   อย่าว่าแต่พี่-น้องชาวกระบี่เลย… ไม่ว่าจะเป็นพี่-น้อง เป็นเพื่อนมนุษย์ของเรา ณ แห่งหน ตำบล อำเภอ ประเทศไหนก็ตาม… เราก็อดที่จะเป็นห่วงและเห็นใจพวกเค้าไม่ได้เลยสักครั้ง
… ครั้งนี้ก็เหมือนกัน…   อะไรที่เราพอจะช่วยเหลือได้บ้าง แม้เพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ตามที เราก็ยินดีจะช่วย และอยากจะช่วยให้มากที่สุดเท่าที่เราจะทำได้… อย่างน้อย ๆ ก็ช่วยบรรเทา เบาบางแม้เพียงเศษเสี้ยวหนึ่งก็ยังดี…. ขอเท่านั้นเอง
… เราไม่ปล่อยให้เวลาผ่านล่วงเลยไปเสียเปล่า ๆ… เท่าที่ความคิดเราจะคิดออก และพอทำได้ ในขณะที่เส้นทางเริ่มจะสัญจรไป-มา ได้บ้างแล้ว…   เริ่มจาก…. โทรถามข่าวคราวของผู้ใกล้ชิด สนิทสนมก่อน… พยายามเสนอตัว และขอเป็นส่วนร่วมในการได้ยื่นมือเข้า ไปช่วยเหลือบ้าง….
… น้ำท่วม…. น้ำที่ไม่ต้องการ… แต่น้ำที่ต้องการ กลับไม่มี (หมายถึงน้ำกิน น้ำใช้น่ะ) …   นอกจากไม่มีน้ำจะอาบน้ำแล้ว ยังไม่มีซักเสื้อผ้าด้วย…. นั่นไม่เท่าไหร่… แต่เสื้อผ้าดี ๆ ที่มันโดนน้ำท่วมเข้ามาในบ้านนี่น่ะ สิ… เละตุ้มเป๊ะ…
… ที่บ้านเราน้ำไหล ไฟสว่าง ทางดี… เลยเอามาซักให้         ซักกัน สองคนกะซะมี เป็นที่สนุกสนานมาก ๆ…. ซักผ้าท่ามกลางสายฝน และฝูงยุง… มีความสุขมาก ๆ นะ… ที่ได้ทำแบบนี้
…. บ่ายนี้เอาเสื้อผ้าหอม ๆ พร้อมใส่ ไปส่งคืนให้เจ้าของเรียบร้อยแล้วค่ะ… ————————————————————————————————————-
เมื่อวาน…. ตระเวนหาซื้อของท่ามกลางสายฝน ที่พอจะมาทำเป็นกับข้าวใส่กล่องไป แบ่งปันให้กับผู้ประสบภัย… หาซื้อยากมาก ตลาดนัด แม่ค้าก็ไม่มาขาย ของตามร้านค้า ตามเซเว่น ก็หมดเกลี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ …..   สรุปแล้ว… หาซื้อมาได้แค่ไข่ไก่ 15 ฟอง… เนื้อไก่กิโลครึ่ง… ข้าวหอมมะลิ 3 กิโล… หอมหัวใหญ่ 4 หัว…   ได้แค่นี้ก็แค่นี้….
… ทำเท่าที่มีไปก่อนแล้วกัน วันหลังค่อยทำไปให้ใหม่….
… น่าเสียดายที่มีแต่หม้อใบเล็ก ๆ เลยหุงข้าวได้แค่ 30 กล่องเอง… แต่ฝีมือในการหุงข้าวเตา แก๊สนี่ ซะมีเราไม่เคยเป็นสองรองใคร หุงกี่ครั้ง ต่อกี่ครั้งข้าวก็ยังส๊วย… สวยเหมือนเดิม… ทำเอาแม่บ้านแม่เรือนหลาย ๆ คนยังอาย รวมถึงตัวอิชั้นเองด้วย.. หุหุ
… ใส่กับข้าวอย่างเดียวบ้าง ผสมกันไปบ้าง… แต่รับรองว่าทุกกล่อง อิ่ม อร่อยเหมือนกันค่ะ…
… การที่เราตั้งใจอยากจะทำอะไรให้ใคร เราก็อยากจะให้แต่ของดี ๆ อยากให้ผู้รับได้ประทับใจ และใช้ของที่เรามอบให้อย่างคุ้มค่าที่สุด….
———————————————————————————————————
… หลังจากเตรียมข้าวกล่องเสร็จแล้ว ก็ไปซื้อน้ำดื่ม 10 โหลจากโรงงานน้ำแถว ๆ บ้าน และไปห้างแม็คโครกันต่อ ไปซื้อน้ำดื่ม นมกล่อง และของใช้ที่จำเป็นเพิ่ีมอีกหน่อย…   ใจจริงอยากจะซื้ออีกตั้งหลายอย่าง… แต่ติดอยู่อย่างเดียว ที่เงินในกระเป๋ามีแค่ 2,000 บาท… เลยพยายามเอาที่จำเป็นจริง ๆ และพอจะช่วยได้ไปก่อน…
… แต่พอคิดเงินจริง ๆ …. ปาไปตั้ง 3,000 กว่า พระเจ้าช่วย…. รีบไปกดเงิน หาเงินกันแทบไม่ทัน… หวิดหน้าแตกเลย… อิอิ   ซื้อของเสร็จก็รีบออกเดินทางท่ามกลางสายฝนกันต่อ อยากเอาของไปให้ผู้ประสบภัยเร็วที่สุด
… ป่านนี้คงจะหิวข้าว หิวน้ำกันน่าดู   … แต่การเดินทางก็ยากลำบากมาก เพราะรถเยอะ และฝนตกหนักตลอดทาง   เดิมตั้งใจว่าจะเอาของไปให้ที่ตำบลเขาพนม หมู่บ้านที่โดนดินถล่มทับ… แต่ระหว่างทางก็เปิดวิทยุชุมชนฟังไปด้วย
… มีผู้ใหญ่บ้านโทรมาแจ้งว่า หมู่ 5 บ้านปกาไส อ.เหนือคลอง ขาดแคลนอาหารและน้ำดื่มอย่างมาก ยังไม่มีใครเข้าไปช่วยเหลือเลย… พวกเราเลยเปลี่ยนแผนเอาไปให้ที่บ้านปกาไสแทน…
… วนกัน 38 ตลบ… ฝนก็ตกหนัก อิชั้นก็วิ่งลงไปถามทางบ้าง ถามชาวบ้านบ้างว่าตรงไหนเดือดร้อน ต้องการความช่วยเหลือด่วนบ้าง…
เปียกมะล่อกมะแล่กเป็นแม่หมูตกน้ำ นั่งหนาวตลอดทาง… แต่แปลกนะ ที่ภายในกลับอบอุ่นเหลือเกิน จนบอกไม่ถูก

… และแล้วก็ถึงที่หมาย… วัดปกาสัย (ที่ผิดทาง) พอดีเจอผู้ใหญ่บ้านลงมารับของ… เราเลยถามว่าใช่ผู้ใหญ่จาน หมู่ 5 หรือเปล่า.. เขาตอบว่า ไม่ใช่ นี่หมู่ 2… ถ้าหมู่ 5 ของผู้ใหญ่จาน ต้องไปที่โรงเรียน   แต่ก็ไม่เป็นไร ยังไงชาวบ้านแถวนั้นก็ต้องการความช่วย เหลืออยู่แล้ว
… แต่พอดีตอนนั้น มีคนเอาข้าว กับน้ำดื่มมาช่วยด้วยพอดี เราเลยแบ่งอาหาร น้ำดื่ม และของใช้ไว้ให้ครึ่งนึง…อีกครึ่งนึงจะเอาไปให้บ้านหมู่ 5 ของผู้ใหญ่จานตามที่ตั้งใจไว้แต่แรก… เพราะผู้ใหญ่บ้านหมู่ 2 ก็บอกว่า… หมู่ 5 เดือดร้อนมากกว่า

… หลังจากนั้นก็ออกเดินทางตามหาหมู่ 5 บ้านปากสัยกันต่อไป….

การเดินทางค่อนข้างลำบากค่ะ…. ถนนบางส่วนถูกน้ำท่วม เป็นหลุมเป็นบ่อ และฝนก็ตกตลอดทาง… หนักบ้าง เบาบ้างเหมือนเดิม
… และแล้วสิ่งของทุกอย่างก็เดินทางถึง ผู้ประสบภัยค่ะ….
วันนี้…. เรายังมีแรง ยังมีบ้านอยู่ ยังมีข้าวกิน มีน้ำดื่มเวลาข้าวติดคอ… มีน้ำไว้ล้างหน้า แปรงฟัน และไว้ล้างก้น…. ยังมีลู่ทางทำมาหากิน… ก็อย่านิ่งดูดายให้พี่-น้องที่เดือ ดร้อนเค้าเดียวดาย ไร้ที่พึ่งพิงเลยค่ะ… อะไรที่พอจะช่วยได้ ก็ช่วยกันเถอะค่ะ…
นึกถึงอกเขาอกเรา… นึกว่าถ้าเป็นพ่อ แม่ พี่ น้องอันเป็นที่รักยิ่งของเราต้องประสบ ชะตากรรมแบบนั้นบ้าง… พวกเขาเหล่านั้นจะทุกข์ระทม แสนสาหัสขนาดไหน….
… ไม่มีสิ่งไหน ยิ่งใหญ่เท่าการให้…. ให้โดยไม่หวังผลตอบแทน…
… ผู้รับสุขใจ… แต่ผู้ให้อย่างเรา ๆ … แสนจะสุขใจมากกว่าหลายเท่านักค่ะ

ผู้เขียน:

One thought on “# ร่วมด้วยช่วยกัน… เท่าที่จะทำได้บ้าง…

Your Message : ข้อความของคุณ..

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s